Część 3: Dzieci potrzebują uwagi

Chcę żebyś na mnie patrzył rodzicu!

Dziecko rzeczywiście dostrzeżone czuje się wtedy gdy ktoś zagląda niejako za kulisy jego życia i poznaje je takim jakim jest. Zakłada to pewien wysiłek dostrzeżenia dziecka zza jego często powściągliwego, lękliwego, żywego, gwałtownego czy agresywnego zachowania.

Zainteresowanie dzieckiem nie polega na spełnianiu jego wszystkich zachcianek.

Zawsze powinno się mieć czas na zabawę czy wolny czas do bycia z dzieckiem, bo daje to jedyną okazję do poznania go takim jakim jest naprawdę. To właśnie wtedy możemy dostrzec dziecko prawdziwym takim jest,  kiedy zachowuje się swobodnie. Dziecko chce także żebyśmy takim je właśnie widzieli, a nie tylko przez pryzmat jego osiągnięć czy talentów. Wtedy czuje się prawdziwie akceptowane i jego poczucie wartości się buduje.

Często rodzice mają poczucie winy z powodu tego, że zbyt mało czasu poświęcają dzieciom i rekompensują to potem zaspakajaniem życzeń i próśb o nowe rzeczy. Niestety  jest to strategia, która prowadzi prędzej czy później do frustracji po obu stronach.

Kiedy kobieta potrzebuje bliskości  i zainteresowania mężczyzny, nie ma sensu kupować jej kwiatów, tylko potrzeba poświęcić jej czas i uwagę. Dzieci czują dokładnie to samo. Nie potrafią tego powiedzieć, więc często wyrażają się poprzez „negatywne” zachowanie.

Dzieci, tak samo jak dorośli chcą opowiadać o tym co robią, o czym myślą i co przeżywają, chcą być SŁUCHANE I WYSŁUCHANE a  nie wychowywane i pouczane. Czas kiedy dziecko dostaje to od rodzica jest dla dziecka najbardziej wartościowy.

Dzieci i młodzież, które na różne sposoby stale poszukują uwagi, przez co irytują swoje otoczenie, najczęściej czują się za mało dostrzegane i akceptowane. Im bardziej powierzchowne zainteresowanie otrzymują lub im więcej irytacji doświadczają ze strony otoczenia, tym większa będzie ich tęsknota za prawdziwą uwagą. Jeśli nie dostaną tego od rodziców w dorosłym życiu mogą szukać relacji, w których zrobią wszystko, w poszukiwaniu „bezwarunkowej” akceptacji.

Dobrze jest odnosić sukcesy w pracy lub w szkole, jednak potrzeba dziecka bycia dostrzeżonym przez osoby, które kochają  nie zostanie przez to zaspokojona. W  szkole dzieci zyskują akceptację z powodu swoich osiągnięć.  Dzieci pragną być dostrzeżone  po prostu jako ludzie, w relacjach z osobami, które kochają.

Agresja u dzieci często wyraża chęć powiedzenia, że nie czuje się tak szanowane i cenione  jakby chciało, że czuje się jak outsider lub przeszkoda.

Dzieci poprzez uwagę, którą dostają od rodziców zyskują poczucie własnej wartości.